«Who is Stergos?»
Σερ Αλεξ Φέργκιουσον δεν υπήρχε στο γήπεδο για να κοιτάξει το χαρτί με τη σύνθεση του Παναθηναϊκού και να (ξανα)σκεφτεί φωναχτά: «who is Giourkas?». Εάν όμως έβλεπε κάποιος, κόουτς από τα ξένα, τον Στέργο Μαρίνο για πρώτη φορά αγωνιζόμενο το πιθανότερο είναι να ρωτούσε με ενδιαφέρον «who is Stergos?»…
Ο νεαρός πλάγιος αμυντικός θύμισε με την απόδοσή του τον παλιό καλό Σεϊταρίδη και η αλήθεια είναι ότι οι ομοιότητές τους είναι αρκετές, σε βαθμό που οι συνειρμοί προκύπτουν δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια. Κατ’ αρχάς και οι δύο έχουν ασυνήθιστα ονόματα: ο ένας λέγεται Γιούρκας, ο άλλος ονομάζεται Στέργος!
Αμφότεροι, επίσης, ήρθαν στον Παναθηναϊκό από ιστορικές αλλά μέσης δυναμικότητας ομάδες: ΠΑΣ Γιάννινα ο Σεϊταρίδης, Ατρόμητο ο Μαρίνος, δίχως φανφάρες και ιδιαίτερες απαιτήσεις…
Ο Σεϊταρίδης πέρασε το κατώφλι της Παιανίας σε ηλικία 20 ετών στον Παναθηναϊκό, ο Μαρίνος στα 21 του, τη στιγμή που οι εμπειρίες του από τη μεγάλη κατηγορία της χώρας ήταν ελάχιστες. Λίγο παρακάτω να προχωρήσει κανείς θα διαπιστώσει ότι όταν ο Σεϊταρίδης ήρθε στον Παναθηναϊκό η θέση που αγωνιζόταν στην Εθνική Ελπίδων -και την ομάδα του- ήταν αυτή του δεξιού χαφ, καθώς είχε κυρίως δυνατότητες και προδιαγραφές μεσοεπιθετικού. «Προτιμώ να παίζω στη μεσαία γραμμή» έλεγε με παράπονο ο Γιούρκας πριν από εννέα χρόνια, αλλά οι προπονητές του τον έπεισαν ότι θα έκανε «παπάδες» ξεκινώντας από τα μετόπισθεν. Ο κύβος ερρίφθη και κανείς, βεβαίως, δεν βγήκε χαμένος...
Και ο Μαρίνος, όμως, στις μικρές Εθνικές ως χαφ αγωνιζόταν και ακόμα και τώρα χαρακτηρίζεται από την πλειονότητα ως «επιθετικογενές» μπακ, παρότι έχει κάνει τεράστια βήματα στο ανασταλτικό κομμάτι του παιχνιδιού του.
Ανάμεσα στους δύο Πράσινους είναι σαφές ότι υπάρχουν και πολλές διαφορές, τόσο σε ό,τι αφορά το χαρακτήρα των παικτών, όσο και σε αμιγώς αγωνιστικά χαρακτηριστικά.
Ο Σεϊταρίδης (στα καλά του) είχε την ιδανική σωματοδομή για να εξελιχθεί σε αμυντικό μεγάλης κλάσης: δυνατός, ψηλός και γρήγορος, ακραίος μπακ με δυνατότητα να πραγματοποιήσει προσωπικές ενέργειες, με καλή ντρίμπλα και άρτια τεχνική κατάρτιση, μα πάνω απ’ όλα με διεισδυτικότητα και εξαιρετικό δεξί σουτ από μέση και μακρινή απόσταση. Το μεγάλο του μειονεκτήματα ήταν το ψηλό παιχνίδι, καθώς παρά το ύψος του είχε αδυναμία στο τάιμινγκ του άλματός του και δεν υπήρξε ποτέ αποτελεσματικός στις εναέριες μονομαχίες. Το φόρτε του επίσης δεν ήταν ποτέ οι σέντρες όπου τα ποσοστά επιτυχίας του ήταν (επιεικώς πολλές φορές) μέτρια.
Ο Μαρίνος υστερεί σε σωματοδομή και ύψος για τη συγκεκριμένη θέση, πλησιάζει προς τον (καλό) Γιούρκα όσον αφορά τη διεισδυτικότητα και υπερτερεί τόσο στον τομέα της εκρηκτικότητας όσο και στις μεταβιβάσεις από τα πλάγια, τόσο στις ψηλές σέντρες όσο και στα συρτά-χαμηλά γυρίσματα προς την αντίπαλη περιοχή. Ο Μαρίνος μπορεί να μη φτάσει ποτέ στο επίπεδο του Σεϊταρίδη, μπορεί όμως κάλλιστα να τον ξεπεράσει. Το μέλλον θα δείξει, καθώς στο ποδόσφαιρο υπάρχουν και αστάθμητοι παράγοντες και ουδείς μπορεί να είναι κατηγορηματικός. Το σίγουρο είναι ότι ο 22χρονος πλάγιος αμυντικός είναι ποδοσφαιριστής με προοπτικές για μεγάλη καριέρα στον Παναθηναϊκό και το ελληνικό ποδόσφαιρο εν γένει.




ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: