Δημήτρης Κριτής
"Στο Περιστέρι είχε τη μίνιμουμ απόδοση που θα έπρεπε να έχει σε όλη τη σειρά των κατατακτήριων αγώνων, έκανε τα αυτονόητα και ανταμείφθηκε με αυτό που όλοι θεωρούσαν δεδομένο -εύκολα ή δύσκολα- όταν ξεκινούσαν τα πλέι οφ." γράφει ο Δημήτρης Κριτής στο σχόλιο του στο prasinanea.gr.
Όσο υπερβολικές έως αστείες ακούγονται στα αυτιά μου οι επικεφαλίδες περί “ερυθρόλευκης οικογένειας” και “γαύρου μεγαλομετόχου”, άλλο τόσο παράλογη εξακολουθεί να είναι η στάση ενός ανθρώπου, που εδώ και ένα χρόνο διατυμπανίζει την απόφασή του να αποσυρθεί, ωστόσο εμπράκτως κάθε άλλο παρά διευκολύνει μία τέτοια εξέλιξη.
Ο Παναθηναϊκός με σέντερ φορ (Πετρόπουλο), δεύτερο επιθετικό (Ρούντολφ) και τον Κατσουράνη να συμμετέχει στην κυκλοφορία της μπάλας (συνεπικουρούμενος από τον Καραγκούνη, μετά την είσοδο και του τελευταίου) νίκησε τον Παναθηναϊκό χωρίς σέντερ φορ (Χριστοδουλόπουλο) και με μπαλαντέρ τον Σιμάο.
Πείτε με αθεράπευτα ρομαντικό, πείτε με και γραφικό αν γουστάρετε, αλλά γνώμη δεν αλλάζω: η πολυμετοχικότητα ζει και αποτελεί τη μόνη λύση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα στην κάκιστη οικονομική συγκυρία που διανύουμε.
Αρκετή ώρα μετά την οριστική διακοπή του ντέρμπι, σκυμμένος πάνω από τον υπολογιστή, γελάω νευρικά με την κατάλευκη οθόνη που απλώνεται μπροστά μου.
Αυτό που αυτοαποκαλείται Superleague, γιατί οι ξένοι ξεσπούν σε υστερικό γέλιο με αυτό το “Super” στον τίτλο, είναι ένας συνεταιρισμός με δεκάδες ευθύνες και αρμοδιότητες στα χαρτιά, αλλά την εξής μία στην ουσία: να μαζεύει κανά φραγκάκι για να τσοντάρουμε στο κομπόδεμα των προέδρων και ενίοτε να ευλογεί χουβαρνταλίκια ιδιοκτητών να χαρίζουν το μερτικό τους από χορηγίες.
Φανατικό του στοιχήματος δεν με λες, αλλά δεν μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιες ευκαιρίες που παρουσιάζονται στα κουπόνια των στοιχηματικών εταιριών.
Αισθάνομαι πολύ περίεργα πληκτρολογώντας αυτές τις γραμμές, την ίδια ώρα που με συχνές ματιές στη συνεδρίαση της Βουλής, περιμένω όχι το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, αλλά να ακούσω κάτι διαφορετικό, κάτι ρεαλιστικό, κάτι αισιόδοξο μέσα σε όλη αυτή τη μαυρίλα που μας κατατρέχει.
Κάποιοι θα εστιάσουν στην απουσία του Λέτο. Σωστό και αυτό. Κάποιοι θα ρίξουν το ανάθεμα στις υποχρεωτικές αλλαγές των Κουίνσι και Ζέκα, αν και θα ήταν όντως υποχρεωτικές και λόγω προσφοράς.
Ο Δημήτρης Κριτής γράφει για την βαθμολογική διαφορά ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό και πόσο κρίσιμη είναι για τους πράσινους η αναμέτρηση στην Λιβαδειά.
Παρακολουθώντας το γκάλοπ που επιβραβεύει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το δυσθεώρητο ποσοστό του 11%, εντελώς συνειρμικά σκέφτηκα ότι περίπου ανάλογο ήταν και το ποσοστό του Παναθηναϊκού για την κατάκτηση του τίτλου, μετά τους ευρωπαϊκούς του αποκλεισμούς (15% στρογγυλοποιημένα για την ακρίβεια).
Ο Ατρόμητος είναι ένα πολύ καλό σύνολο, με αγωνιστικά χαρακτηριστικά που δεν παραπέμπουν σε μικρομεσαία ομάδα. Το παιχνίδι είχε αρκετό “Χ” και πριν ολοκληρωθεί η αναμέτρηση στα Πηγάδια. Απλώς έχω την εντύπωση ότι μετά το τελευταίο σφύριγμα εκεί, πολλαπλασιάστηκαν οι πιθανότητες.
Όταν ένα ματς χαρακτηρίζεται κομβικό και αποφασιστικής σημασίας πριν την έναρξή του, δεν μπορεί να χάνει την αξία του επειδή η εμφάνιση δεν δικαιολόγησε πλήρως το νικηφόρο αποτέλεσμα.