Λεφτά εκεί που πονάει
"Έχω την αίσθηση, ότι εφ' όσον ο Παναθηναϊκός αποφασίσει ότι θα διαθέσει ένα συμβόλαιο των 500-600 χιλιάδων ευρώ για την ενίσχυσή του, αυτό θα το δώσει σε επιτελικό κεντρώο και όχι ακραίο". Γράφει στο σχόλιο του ο Δημήτρης Κριτής.
Λοιπόν, αυτή η ιστορία με τον Κουίνσι δεν μου κάθεται καλά. Για περισσότερους από έναν λόγους. Και ρεπορτάζ και αίσθησης και λογικής. Και θα τους καταθέσω ευθύς αμέσως.
Κατ' αρχάς, μιλάμε για μία περίπτωση που ο Παναθηναϊκός κυνήγησε πριν από περίπου ένα μήνα με όλες του τις δυνάμεις. Παρ' όλα αυτά δεν υπήρξε κάποια στιγμή, κατά την οποία να βρέθηκε αυτό που λέμε “μία ανάσα” από την ολοκλήρωση της μεταγραφής.
Δύσκολες οι διαπραγματεύσεις με την ομάδα, αλλά εν πάση περιπτώσει ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, να αρθεί το συγκεκριμένο εμπόδιο, οπότε όλοι πίστεψαν ότι θα υπάρξει happy end στην ιστορία. Εκεί ήταν που άρχισαν τα προβλήματα με τον ποδοσφαιριστή και τον εκπρόσωπό του, που καλώς (ορθώς, ρε αδερφέ) αναζητούσαν την καλύτερη συμφωνία.
Ο Παναθηναϊκός έκανε μία μικρή υπέρβαση για τα οικονομικά του δεδομένα, ωστόσο στην αντίπερα όχθη παρέμειναν ανένδοτοι στο “ακόμη κάτι παραπάνω”. Το εν ισχύ συμβόλαιό του με την Αλ Σαντ, αποφέρει στον ποδοσφαιριστή περί το 1,3 εκατ. ευρώ ετησίως, οπότε ήταν μεγάλη η διαφορά σε σχέση με τα 600.000 ευρώ (συν κάποια μπόνους) που πρότειναν οι “πράσινοι”.
Όταν όμως το παράλληλο ενδιαφέρον της Φορτούνα Ντίσελντορφ ατόνησε και οι εναλλακτικές μεταγραφικές λύσεις για τον Γκανέζο μεσοεπιθετικό περιορίστηκαν δραματικά, η πλευρά του επιχείρησε να ανοίξει και πάλι το παράθυρο με την Ελλάδα, ενώ ο Παναθηναϊκός είχε αποσυρθεί από την πλειοδοτικό διαγωνισμό.
Τώρα στον Παναθηναϊκό ξεκαθαρίζουν, ότι θα πρέπει να γίνουν σεβαστοί οι δικοί τους όροι ώστε να υπάρξει μία συμφωνία. Και επιχειρούν και εκπτώσεις σε σχέση με την τελευταία τους προσφορά, όπως ακριβώς και ο ποδοσφαιριστής στράφηκε σε άλλες λύσεις όταν την άκουσε. Εφ' όσον δεν βρήκε αυτό που έψαχνε, θα πρέπει να συμβιβαστεί με τα νέα δεδομένα. Αυτό δεν μου δείχνει διαπραγματευτικούς killers, αλλά μία άνεση του “δεν καίγομαι κιόλας”.
Δεν είμαι και καθόλου βέβαιος, ότι ο Φερέιρα παραμένει το ίδιο ζεστός, όπως όταν ηγήθηκε σχεδόν των διαπραγματεύσεων (με προσωπικές επαφές). Και δεν ενοχλήθηκε από την ανένδοτη στάση της πλευράς του ποδοσφαιριστή, αλλά κυρίως από το γεγονός ότι έμοιαζαν να μην εκτιμούν την υπέρβαση που επιχειρούσαν οι πράσινοι για να αποδείξουν το πόσο θέλουν τον παίκτη κοντά τους.
Αυτά θα μου πείτε, έρχονται και παρέρχονται. Και αλλάζουν από τη μία μέρα στην άλλη, ανάλογα με την ένταση των στιγμών. Επαναλαμβάνω, δεν είμαι τόσο σίγουρος. Γιατί στο μεταξύ προχωράει και η προετοιμασία, έχουν ξεκινήσει τα επίσημα παιχνίδια, ο Σισοκό δικαιολογημένα έκλεψε καρδιές, ο Μαυρίας σκόραρε σε ολιγόλεπτη συμμετοχή, έρχεται και ο Μπαρμπαρούσης, ο οποίος δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επίσης αποκτήθηκε για να αγωνιστεί στις πτέρυγες.
Σίγουρα τα δεδομένα αλλάζουν. Όπως αλλάζουν και οι προτεραιότητες. Γιατί στο μεταξύ, έχει γίνει σαφές ότι ο Παναθηναϊκός (μετά και από το διαφαινόμενο διαζύγιο με τον Καραγκούνη) χρειάζεται οπωσδήποτε έναν κεντρικό μέσο, που θα βοηθήσει στην ανάπτυξη και θα αξιοποιήσει την ταχύτητα των ακραίων, αλλά και θα διευκολύνει το σκοράρισμα των φουνταριστών.
Έχω
λοιπόν την αίσθηση, ότι εφ' όσον ο
Παναθηναϊκός αποφασίσει ότι θα διαθέσει
αυτό το συμβόλαιο των 500-600 χιλιάδων ευρώ
για την ενίσχυσή του, αυτό θα το δώσει
σε επιτελικό κεντρώο και όχι ακραίο.
Μπορεί να κάνω και λάθος. Ας αφήσουμε
τα γεγονότα να επιβεβαιώσουν ή να
διαψεύσουν όλα τα παραπάνω.



