Παίζουν όσο ξέρουν

Το ίδιο δεν είχαμε κάνεις, όμως, και πέρυσι με την Οντένσε;

Η αλήθεια είναι ότι Σκωτσέζοι δε γεμίζουν το μάτι κανενός. Τυπική σκωτσέζικη ομάδα που βάζει στο παιχνίδι της περισσότερο τη δύναμη παρά την τεχνική ή το ταλέντο. Πάντα στην σκιά της Σέλτικ και της Ρέιντζερς, ακόμα και των Χαρτς και Αμπερντίν. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα καλύτερα χρόνια της ιστορίας της τα έχει περάσει στις αρχές του 50’.

Προφανώς, όλα αυτά ενισχύουν την άποψη ότι ο Παναθηναϊκός κουτσά στραβά θα βρεθεί στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Εκεί με εξασφαλισμένο το Γιουρόπα Λιγκ θα παλέψει για την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν τα καταφέρει, θα είναι πρώτος μάγκας.

Ξέρετε, όμως, τι με ανησυχεί; Αυτό ακριβώς που έγραψα παραπάνω. Ότι, δηλαδή, η Μάδεργουελ είναι τυπική σκωτσέζικη ομάδα. Όπερ σημαίνει, οι παίκτες της δεν ξέρουν πολύ μπάλα, αλλά κάθε φορά παίζουν όσο ξέρουν. Κι αυτό μπορεί να τους είναι αρκετό κόντρα στον ανέτοιμο Παναθηναϊκό.

Μήπως αυτό δεν έκανε και πέρυσι η Οντένσε; Έτσι δεν απέκλεισε τους πράσινους που και ανέτοιμοι ήταν και ελλιπείς;

Δεν είναι λίγες οι ομάδες που πήγαν για περίπατο στην Σκωτία και έφυγαν με κατεβασμένα τα κεφάλια. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται τι έπαθε η Ρόμα από την Νταντί Γιουνάιτεντ στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1984 όταν έχασε με 2-0 και έτρεχε στη ρεβάνς της Ρώμης να γυρίσει το ματς και να παίξει στον τελικό με την Λίβερπουλ. Ή ακόμα οι Κολωνία (8-1), Σπόρτινγκ Λισαβώνας (4-1) και Άντερλεχτ (2-1) από την Νταντί στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1962, αλλά και η Ατλέτικο Μαδρίτης (2-1) από την Κιλμάρνοκ στο ΟΥΕΦΑ, την περίοδο 1993-94.

Θέλει, λοιπόν, προσοχή το πράγμα. Δέχομαι ότι δεν είναι κανένα μεγαθήριο η Μάδεργουελ και το σκωτσέζικο ποδόσφαιρο δεν συναρπάσει τα πλήθη, αλλά καλύτερα να προσέχουμε για να έχουμε.

Δεν συμφωνείτε;