Οι εποχές άλλαξαν...

Ότι η εποχή που ο Ολυμπιακός, ο Βαγγέλης Μαρινάκης και οι συν αυτώ μας σφυροκοπούσαν αδιάκοπα στο επικοινωνιακό κομμάτι, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί...

Πλέον, ο Παναθηναϊκός έχει αποκτήσει φωνή... Ο Γιάννης Αλαφούζος του την έχει δώσει και το κυριότερο, το πέτυχε με έναν τρόπο που αρμόζει στο ύφος που εκπροσωπεί ο σύλλογος. Δεν έδρασε λειτουργώντας ως κακέκτυπο των Πειραιωτών, αλλά προσάρμοσε το λόγο του στο επίπεδο της κορυφαίας και πιο αριστοκρατικής ελληνικής ομάδας.

Διότι όπως και να το κάνουμε, γαύροι ή μέλη δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ...

Ο Γιάννης Αλαφούζος αποδεικνύει τη διάθεση του να βγει μπροστά και δεν διστάζει να συγκρουστεί με τον Ολυμπιακό και τον Μαρινάκη. Ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη έναν παράγοντα με δυναμισμό και θάρρος, αφού μετά τον Νικόλα Πατέρα είχε χάσει τη φωνή και τις αντιδράσεις του. Κάτι απολύτως λογικό, από τη στιγμή που ήταν ακέφαλος διοικητικά και χωρίς ενεργό ιδιοκτήτη.

Ελπίζω να έχετε πειστεί και οι πιο δύσπιστοι ότι ο Αλαφούζος ούτε μπροστινός του Γιάννη Βαρδινογιάννη είναι, ούτε πολύ περισσότερο σύμμαχος του Βαγγέλη Μαρινάκη. Αναλογιστείτε ότι η συνεχιζόμενη αρνητική έκθεση στη δημοσιότητα που έχει λόγω της κόντρας του με το κόκκινο σύστημα, μόνο καλό δεν του κάνει.

Επιχειρηματικά, η ενασχόληση με τον βούρκο του ελληνικού ποδοσφαίρου μόνο κακό κάνει στον Αλαφούζο. Άλλωστε δεν έχει το χαμηλό επίπεδο του Μαρινάκη, να αναζητά τα... λασπόνερα του αθλήματος στη χώρα μας. Όμως αυτός αγνοεί τη φθορά και έχει υψώσει ασπίδα προστασίας στον Παναθηναϊκό, βοηθώντας τον όσο μπορεί, να σηκωθεί.

Αγωνιστικά, η ομάδα δεν θα είναι αντιπροσωπευτική του Παναθηναϊκού. Θα έχει χαμηλότερα στάνταρ και σίγουρα θα μας δυσαρεστήσει στη διάρκεια της σεζόν. Όμως διοικητικά και μετοχικά, η υγεία επιστρέφει στον Παναθηναϊκό. Ήρθαν άνθρωποι με διάθεση και όρεξη και το κυριότερο, ανοίγει η πόρτα στον απλό κόσμο να αποκτήσει λόγο και άποψη.

Ο Παναθηναϊκός αλλάζει σελίδα σε όλα τα επίπεδα και μένει να φανεί εάν η αλλαγή θα στεφθεί από επιτυχία. Αυτό δεν το γνωρίζει κανένας. Όμως όσο περνάνε οι μέρες και πειθόμαστε όλοι για τις προθέσεις της "Παναθηναϊκής Συμμαχίας", μπορούμε να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία και να ευελπιστούμε ότι η εποχή της εσωστρέφειας και του διχασμού, αποτελεί παρελθόν...

Οι εποχές αλλάξαν...

Και εγώ πιστεύω ότι θα είναι ευοίωνες για τον Παναθηναϊκό. Ίσως είμαι πιο ρομαντικός απ' όσο πρέπει, ίσως είμαι υπέρ το δέον αισιόδοξος, αλλά το πιστεύω!

Τουλάχιστον, δεν πρόκειται να δεχόμαστε τα πυρά του κόκκινου συστήματος χωρίς να αντιδρούμε. Από εδώ και στο εξής τίποτα δεν θα πέφτει κάτω και τουλάχιστον σε αυτό, θεωρώ πως θα είμαστε όλοι ενωμένοι και θα απαντάμε σαν ένας άνθρωπος!

Βαγγέλη, οι εποχές άλλαξαν...

Υ.Γ.: Η δήλωση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου εκφράζει απόλυτα την κατάσταση που επικρατεί στον ελληνικό αθλητισμό. Είναι μία ειλικρινής τοποθέτηση και νομίζω πως δεν μπορεί κανένας να διαφωνήσει στην ουσία της.

Το μόνο που εύχομαι είναι να αποδειχθεί άξιος "καπετάνιος" της μεγαλύτερης ομάδας που εμφανίστηκε ποτέ σε συλλογικό επίπεδο στη χώρα μας, αντικαθιστώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον πατέρα του, Παύλο.

Υ.Γ.2: Δεν ασχολούμαι καθημερινά με το ρεπορτάζ του Ερασιτέχνη, άλλωστε υπάρχει ο ειδήμων Κώστας Χολίδης. Αυτό που γνωρίζουμε όλοι πως έχει απομείνει ένας άνθρωπος να πληρώνει, ο Αχιλλέας Μακρόπουλος.

Ο πρόεδρος είναι τελείως μόνος και δεν έχει στήριξη, εκτός από τους οργανωμένους και λίγους παράγοντες. Ας τον βοηθήσουμε όσο μπορούμε και ας απομονώσουμε τους ελάχιστους, οι οποίοι του κάνουν πόλεμο για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα...