Ρόστερ το... ανάγνωσμα

Πλέον, μπαίνει στις ράγες ο αγωνιστικός σχεδιασμός για τη σεζόν 2012-2013. Ένας σχεδιασμός που πρέπει ξεκάθαρα να γίνει με βάση τις επιταγές του Πορτογάλου προπονητή και όχι με οποιοδήποτε άλλο κριτήριο.

Για μένα, το σημαντικό είναι ότι η συμφωνία Παναθηναϊκού και Φερέιρα είναι διετής. Φανερώνει ότι ο σχεδιασμός δεν αφορά μόνο μία σεζόν, αλλά έχει μεγαλύτερη προοπτική. Ο Φερέιρα θα δημιουργήσει μία ομάδα με χρονικό ορίζοντα μεγαλύτερο του ενός έτους και επομένως, όλοι μας οφείλουμε να το λάβουμε υπόψη όταν θα κρίνουμε αυτό που βλέπουμε στη διάρκεια των αγώνων.

Είναι σαφές πως το έργο του Φερέιρα δεν είναι εύκολο. Το αντίθετο, αφού καλείται να κάνει μία υπέρβαση. Γιατί ναι μεν τα χρήματα δεν παίζουν το μοναδικό ρόλο στη δημιουργία μιας ομάδας, όμως για να καλυφθεί η έλλειψη τους, επιβάλλεται να υπάρχει οργάνωση, σκάουτινγκ και ακαδημίες.

Από τα παραπάνω, ο Παναθηναϊκός έχει μόνο τις ακαδημίες. Σκάουτινγκ δεν υφίσταται, όπως και οργάνωση. Απλά υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι με γνωριμίες, οι οποίοι θα κληθούν να βοηθήσουν...

Θεωρώ δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός θα βασιστεί σε επιλογές του Ζεσουάλδο Φερέιρα από την Πορτογαλία, σε ορισμένες προτάσεις του Ρότσα από την Αργεντινή και σε φθηνές συμπληρωματικές λύσεις από την Ελλάδα, όπως καλή ώρα ο Θοδωρής Τριποτσέρης. Συγχρόνως, θα προωθηθούν παιδιά από την ακαδημία και θα πάρουν χρόνο συμμετοχής.

Περίπου ένα τέτοιο μείγμα θα δούμε τη νέα σεζόν και όλοι οφείλουμε να κατανοήσουμε πως μας περιμένουν και πολλές στραβές. Ο δείκτης ποιότητας είναι χαμηλός, όμως ταυτόχρονα μπορεί να δημιουργηθεί μία μαγιά που θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια.

Μέσα στις δυσκολίες μας, έχουμε και την εξέλιξη με τον Λέτο, έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες. Δυστυχώς, δεν πρόκειται να επιστρέψει πριν τον Δεκέμβρη και σίγουρα μετά από αποχή ενός χρόνου, θα είναι διαφορετικός. Με το να μεμψιμοιρούμε, δεν κερδίζουμε τίποτα. Χειρότερα τα κάνουμε, οπότε θα πορευτούμε όπως μπορούμε.

Ο σταρ του νέου Παναθηναϊκού είναι ο Ζεσουάλδο Φερέιρα. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και αμείλικτη, αυτή είναι και δεν αλλάζει. Πόσο μπορεί να προχωρήσει μία ομάδα με κυρίαρχο σημείο αναφοράς τον προπονητή της; Δεν το ξέρω. Η λογική λέει πως δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Μακάρι ο Παναθηναϊκός του Ζεσού να αλλάξει τα δεδομένα... Τα υπόλοιπα επί του γηπέδου...

Υ.Γ.: Το δεδομένο στον Παναθηναϊκό είναι πως προχωράμε με πρόεδρο τον Δημήτρη Γόντικα και με "ισχυρό άνδρα" τον Γιάννη Αλαφούζο. Δεν έχει υποπέσει στην προσωπική μου αντίληψη κάτι που να το αλλάζει...

Αντί λοιπόν να επιλέγετε τη στείρα κριτική και τα αναθέματα, προτιμότερο είναι να σταθείτε δίπλα στους ανθρώπους οι οποίοι δουλεύουν και αφιερώνουν χρόνο για τον Παναθηναϊκό. Όπως και όσο μπορεί ο καθένας. Διότι στις δύσκολες εποχές που βιώνουμε, πολλοί συνάνθρωποι μας δεν έχουν τα βασικά και είναι ουτοπία να τους ζητάμε να στηρίξουν την ομάδα αντί για τις οικογένειες τους.

Όποιος όμως έχει τη δυνατότητα, ας συνδράμει. Έστω και με ένα εισιτήριο των 10 ευρώ. Το πόσο και αν θα πετύχει η λαϊκή βάση δεν το ξέρω. Αν ήξερα, θα εργαζόμουν στις γραμμές του 090.

Όμως ας μην αγνοούμε πως αν δεν εμφανιζόταν ο Αλαφούζος, θα ήμασταν στη μοίρα της ΑΕΚ και τώρα δεν θα κάναμε σχεδιασμό για την Ευρώπη, αλλά αποκλειστικά για μία ομάδα με νεαρούς ποδοσφαιριστές...

Υ.Γ.2: Εάν υπάρχει άνθρωπος ο οποίος έχει αποφασίσει να αγοράσει τον Παναθηναϊκό, αργά ή γρήγορα θα το κάνει. Κανείς δεν θα τον σταματήσει. Εμείς όμως δεν πρέπει να μπούμε στη διαδικασία να χωριστούμε ξανά... Φτάνει πια με τους διχασμούς στον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ.3: Παππού (επιτρέψτε μου να αποκαλέσω έτσι τον λατρεμένο μου Ζεσού), Παναθηναϊκός τη νέα σεζόν χωρίς τον Καραγκούνη δεν νοείται!