Τρία σενάρια, ένα happy end...

Παγωμάρα, λοιπόν. Ο Ζοτς και οι Γιαννακόπουλοι δεν κατάφεραν να έρθουν σε συμφωνία για τη νέα αγωνιστική περίοδο στην πρώτη τους κουβέντα. Τώρα;

Tι μπορεί να σημαίνει αυτή η απρόσμενη (;) εξέλιξη; Μήπως ότι θα πρέπει να ψάχνουμε από τώρα το νέο προπονητή του Παναθηναϊκού; Μήπως ότι οι δύο πλευρές κάνουν το δικό τους παιχνίδι ελπίζοντας να περάσει το δικό τους; Ή μήπως δεν τα βρήκαν διότι τα έχουν ήδη βρει και απλά ο Ζοτς πήρε το πλάνο για να το μελετήσει και να τοποθετηθεί επ’ αυτού τη Δευτέρα;

Ας τα πάρουμε ένα-ένα τα ζητήματα. Το πρώτο ενδεχόμενο μοιάζει πιθανό αν αναλογιστεί κανείς ότι όποτε, στο παρελθόν, έκατσαν οι δύο πλευρές στο ίδιο τραπέζι τα βρήκαν μέσα σε δέκα λεπτά. Ακόμα και την τελευταία φορά που ανανέωσε ο Σέρβος τεχνικός, όταν χρειάστηκαν παραπάνω από το… κλασσικό δεκάλεπτο διαπραγματεύσεων και ο Θανάσης έτρεξε να το ανακοινώσει παρά τη συμφωνία για από κοινού ανακοίνωση, το κλίμα έγερνε προς ανανέωση.

Τώρα, όμως, δε συμβαίνει το ίδιο και όλοι λίγο έως πολύ κατανοούμε τους λόγους που ο Ζοτς δεν μπορεί να πει το πολυπόθητο «ναι». Θέλει τις απαραίτητες οικονομικές προϋποθέσεις για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από όλους. Κι αυτές δεν τις έχει όπως τις είχε.

Πάμε τώρα και στο δεύτερο ενδεχόμενο. Το αποκλείετε; Εγώ όχι. Θεωρώ δεδομένο ότι και οι δύο πλευρές θέλουν να συμφωνήσουν, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν με την ίδια ευκολία που το έκαναν στο παρελθόν. Και το ξέρουν καλά και οι δύο. Είναι, όμως, η περίπτωση που τόσο οι Γιαννακόπουλοι όσο και ο ίδιος ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς περιμένουν μία κίνηση από την άλλη πλευρά για να δώσουν τα χέρια.

Η διοίκηση για να ρίξει λίγο τις απαιτήσεις του για το μπάτζετ ο Σέρβος, για να ανέβουν λιγάκι οι άλλοι ο Ζοτς. Νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση οι πιθανότητες είναι περισσότερες για happy end.

Τέλος υπάρχει και το τρίτο ενδεχόμενο. Το ευτυχέστερο όλων. Αυτό που θα ζήσουμε όλοι καλά και αυτοί καλύτερα. Μακάρι να συμβαίνει αυτό, αλλά δεν το βλέπω. Διότι τι καλύτερο για το νέο διοικητικό σχήμα από το να τελειώσει την παραμονή του Ομπράντοβιτς στο άψε σβήσε και να στείλει τα δικά της μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση. Και προς φίλους, αλλά κυρίως προς εχθρούς.

Όπως και να έχουν τα πράγματα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από υπομονή. Υπομονή μέχρι τη Δευτέρα και με το αυτί στο τηλέφωνο, το μάτι στην ιστοσελίδα της ΚΑΕ να μάθουμε τα καλά νέα.

ΥΓ: Κλείνω το κείμενο και, ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλήξω με ποιον είμαι. Με τους Γιαννακόπουλους που βάζουν την τρέλα τους για μία ακόμη φορά πάνω από τη λογική ή με τον Ζοτς που δεν κρύβει τα συναισθήματά του, αλλά ξεκαθαρίζει ότι αυτό που έχει χτίσει τόσα χρόνια ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη και στην Ελλάδα δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί με ένα οποιοδήποτε μπάτζετ; Και μην τον αδικείται. Είμαι σίγουρος ότι ο Σέρβος δεν τσακώνεται για τα δικά του χρήματα…

ΥΓ1: Από αυτά που έμαθα το μοναδικό δεδομένο, είναι ότι εξήγησαν στον Ζοτς το τριετές πλάνο, δεν τον πίεσαν να απαντήσει άμεσα και του κατέστησαν σαφές ότι το πλάνο αυτό ισχύει μόνο με τον ίδιο στον πάγκο. Με κανέναν άλλο. Όπερ σημαίνει ότι το πλάνο τριετίας δεν ισχύει αν δε μείνει ο Ομπράντοβιτς. Σε απλά ελληνικά, Γιαννακόπουλοι και Ομπράντοβιτς πάνε πακέτο.