Τελικοί Α1; Last Year

Τις τελευταίες μέρες είναι της... μόδας οι κραυγές περί επιστροφής του φασισμού και ακραίων μορφών αντιδράσεων. Ε λοιπόν με τον φασισμό του χουλιγκανισμού στην Ελλάδα δεν συγκρίνεται τίποτα και κανείς.

Το φασισμό των λίγων που αποφασίζουν με το έτσι θέλω και στηριζόμενοι στην έλλειψη αστυνόμευσης, νόμων, ποινών ή και στην βοήθεια των ανωτέρων πολλές φορές (βλέπε παράγοντες) να γίνονται αυτοί πρωταγωνιστές στην χώρα και σε αυτό που δίνει τις μοναδικές χαρές στους κατοίκους της... Στον αθλητισμό.

Ε αυτό τον φασισμό των χούλιγκαν που απειλούν τις ζωές αθλητών, που σταματάνε παιχνίδια, που χαλάνε τις αθλητικές γιορτές, που τσακώνονται με την ανοχή όλων μας και κυρίως του κράτους δεν τον ψήφισε κανείς να μπει... στην Βουλή, αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα... είναι κυβέρνηση.

Το παιχνίδι ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, όσες αγωνιστικές ιδιαιτερότητες και να έχει θα ήταν ένα ματς ανάμεσα στις δύο (κατά την γνώμη μου) καλύτερες ομάδες φέτος στην Ευρώπη. Και όμως βρέθηκε ένας μαλάκας ή και πιο πολλοί να το χαλάσουν.

Και τόση ώρα επίτηδες δεν τους χρωματίζω. Έχω και σίγουρα έχετε και εσείς πάρα πολλούς φίλους Ολυμπιακούς που χθες ξενέρωσαν απίστευτα με αυτή τη κατάντια και τα έβαλαν με τους ίδιους τους ηλίθιους. Και επειδή δεν υπάρχει κανένα νομοθετικό πλαίσιο που να τιμωρεί κάποιον, κανείς δεν μπορεί να μου εγγυηθεί ότι τα ίδια δεν θα μπορούσαν να γίνουν και από την ανάποδη.

Ο χουλιγκανισμός εξάλλου δεν έχει χρώμα.

Θα πείτε... "Ώπα ρε φίλε... Τόσο καιρό δεν τα ξέραμε, τώρα βγήκατε όλοι οι δημοσιογράφοι και φωνάζετε. Εσείς που βγάζετε τα πρωτοσέλιδα με πίπες και άλλα ωραία". Και θα έχετε και δίκιο. Για αυτή την εικόνα, φταίνε όλοι... Οι πολιτικοί και το πλαίσιο ανομίας. Πόσες φορές ο Ομπράντοβιτς και ο κάθε Ομπράντοβιτς δεν έχει πει, πως αν δεν συλληφθεί ένας δεν θα σταματήσει ποτέ η μάστιγα των ηλιθίων.

Οι δημοσιογράφοι που αντί να ασχολούνται με την είδηση προσπαθούν/με να κάνουν/με τον δικό μας στρατό με followers, friends κλπ και όσο πιο κάφρος είσαι... τόσο πιο εύκολα γίνεσαι και γνωστός αλλά επίσης και δεν κινδυνεύεις όταν πας στο γήπεδο της ομάδας ΣΟΥ.

Φταίνε και οι ομάδες. Σίγουρα. Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω πως δεν μπορούν να βρουν τους λίγους και να κερδίσουν έτσι και περισσότερους λογικούς οπαδούς.

Ξέρετε ο φόβος των επεισοδίων πόσους οπαδούς και μικρά παιδιά θα αποτρέψει από το να πάνε στο γήπεδο και να δουν αυτούς τους τελικούς;

Φταίμε εμείς, φταίτε εσεις φταίει και ο Χατζηπετρής... Το ζήτημα είναι τώρα τι γίνεται.

Η κινδυνολογία θα εκτοξευτεί, οι χούλιγκανς πανηγυρίζουν... Ναι κατάφεραν να γίνουν πρωταγωνιστές. Το παιχνίδι ανάμεσα στις δύο καλύτερες ομάδες της Ευρώπης το κέρδισαν αυτοί...

Και τώρα;

Τώρα καλύτερα να σταματήσουν εδώ οι τελικοί. Να μην γίνει ρε παιδί μου τίποτα. Να διακοπεί το πρωτάθλημα και να σταλθεί ένα μήνυμα σε όλους. Στις ομάδες για να κάνουν τις κινήσεις τους, στους δημοσιογράφους, στους πολιτικούς. Μήνυμα με παραλήπτη το οποίο ελπίζουμε να μην πάει στα spam...

Και αν θέλουν οι χούλιγκαν να ξαναγίνουν πρωταγωνιστές, ας δώσουν ένα ακόμα ραντεβού μεταξύ τους, να κλειστούν σε ένα γήπεδο και να βγάλουν τα μάτια τους μόνοι τους.

Το ελληνικό μπάσκετ, η χαρά και η εθνική υπερηφάνεια όλων μας όλα αυτά τα χρόνια, δεν τους χρειάζεται και δεν πρέπει να ξαναχάσει.