Ψάχνει τη δική του ανάσταση

Η προσφυγή του Μπιάρσμιρ όσο και αν παρουσιάστηκε σαν <τρομερό> και αναπάντεχο γεγονός, μόνο τέτοιο δεν είναι και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, το κάνει μόνο για επικοινωνιακούς λόγους. Όλοι μας περιμένουμε ότι αυτή θα είναι η εξέλιξη για κάθε έναν παίκτη που βρίσκεται αυτή την στιγμή στην ομάδα όσο δεν βρίσκεται λύση στα διοικητικά. Το αν είναι πρώτος ο Μπιάρσμιρ και πρόλαβε στην στροφή τον Μπουμσόνγκ ή κάποιον άλλο, μικρή σημασία έχει.



Στις διοικητικές εξελίξεις βρίσκεται το κλειδί όποτε και αν αυτές προκύψουν και φυσικά οδηγήσουν σε θετικές αποφάσεις και όχι σε επικοινωνιακές κορώνες όπως συμβαίνει μέχρι τώρα. Και σε αυτό το επίπεδο υπήρξαν διεργασίες όπως φαίνεται κυρίως με την προσέγγιση του Ανδρέα Βγενόπουλου προς τον Ερασιτέχνη που μπορεί να διαψεύδεται από την πλευρά του Mr MIG  για τους δικούς του λόγους αλλά είναι βέβαιο ότι έχει γίνει και οι στόχοι της δεν μπορεί παρά να είναι συγκεκριμένοι.



Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να έχει τελικά στο μυαλό του ο Ανδρέας Βγενόπουλος αλλά η προτροπή προς τον πρόεδρο του Ερασιτέχνη να πάρει τις μετοχές του Βαρδινογιάννη μόνο σαν κίνηση τακτικής για να προλάβει την διαφαινόμενη αντίστοιχη προσπάθεια του μπλοκ Αλαφούζου και κάποιων παλαιμάχων, μπορεί να ερμηνευθεί.



Διότι όπως υποστηρίζουν κάποιοι άνθρωποι που συνεχίζουν να ασχολούνται ενεργά με τις διοικητικές εξελίξεις στην ομάδα, ο Αλαφούζος είναι αυτός που έχει συγκεντρώσει γύρω του κάποιους ανθρώπους που έχουν εκφράσει την επιθυμία να βοηθήσουν (Βασιλάκης, Πολέμης, Βασιλόπουλος και 1-2 ακόμη), χωρίς σε αυτούς να περιλαμβάνεται απαραίτητα ο Βγενό. Ακόμη όμως και αν συμπορευθεί μαζί τους (κάτι που από τις παράλληλες κινήσεις που κάνει δεν προκύπτει αυτή την στιγμή) απαίτηση όλων όσων μετέχουν στην κίνηση αυτή είναι να σταματήσουν οι <εχθροπραξίες> με την πλευρά Βαρδινογιάννη.



Η επαφή του Βγενόπουλου με τον Αχιλλέα Μακρόπουλο βάζει στο <παιχνίδι> θέλοντας και μη και τους Γιαννακόπουλους, όχι τόσο για το αν θα γίνει διαχειριστικός έλεγχος όπως αναφέρουν ορισμένοι, όσο για το ότι δημιουργεί νέα δεδομένα στην εκπροσώπηση του Ερασιτέχνη στην ΠΑΕ. Ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη μάλιστα δήλωσε ότι θα δώσει το παρών στην ΓΣ της 18ης Απριλίου και σαν μικρομέτοχος αλλά και σαν πρόεδρος του Ερασιτέχνη. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο Θανάσης Γιαννακόπουλος δεν θα παραστεί σαν εκπρόσωπος του Ερασιτέχνη όπως γινόταν μέχρι τώρα; Είναι κι αυτό ένα ζητούμενο που αν επιβεβαιωθεί αλλάζει κάποιες ισορροπίες.



Όπως και να έχει η ΓΣ στις 18 του μήνα λογικά θα αποτελέσει ένα ακόμη βήμα για επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις. Φαίνεται αυτό ήδη από την ανάδειξη της υποχρέωσης του Βαρδινογιάννη να ορίσει μέλη στο ΔΣ, από τα φιλικά προς τον Βγενόπουλο μέσα, προκειμένου να πιεστεί ο μεγαλομέτοχος να ασκήσει διοίκηση παρά το γεγονός ότι έχει επανηλλειμένα δηλώσει ότι δεν πρόκειται να το κάνει.



Το επιχείρημα είναι απλό και κατανοητό. Η ομάδα πρέπει να αποκτήσει ΔΣ και να μην υπάρχει διοικητική αδράνεια. Αυτό όμως αντιστρέφεται εύκολα και στην άλλη πλευρά, αυτή του Βγενόπουλου. Διότι το ζητούμενο από όσους τον υποστηρίζουν είναι ακριβώς να μην αναλάβει ποτέ πια τα ηνία της ομάδας ο Βαρδινογιάννης. Οπότε είναι οξύμωρο να ζητάς από αυτόν που δεν θέλει ο κόσμος, να διοικήσει ενώ μπορείς να το κάνεις κι εσύ με το δικό σου ποσοστό.



Δικαιώνεις αυτούς που υποστηρίζουν ότι ουσιαστικά θέλεις μέσα στο παιχνίδι τον Βαρδινογιάννη για άλλοθι σε κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζεις. Αυτά λοιπόν δεν κολλάνε μεταξύ τους ή μάλλον για να είμαστε ακριβείς, εξηγείται καθαρά από το ότι κανείς δεν θέλει να διοικήσει. Και όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες.



Ούτε τα περι ΓΗΠΕΛ μπορεί κάποιος που δεν είναι στο άρμα του Βγενό να εκλάβει σοβαρά (ο Μαρινάκης αγόρασε τον Ολυμπιακό με έτοιμο γηπεδο όπως λένε κάποιοι, ξεχνώντας όμως να αναφέρουν ότι δεν έβαλε κανέναν όρο στον Κόκκαλη να ξεμπλέξει την κατάσταση με το ιδιοκτησιακό και βρίσκεται τώρα στην κόντρα με τον Λαυρεντιάδη που έχει το άλλο μισό), ούτε τα περι χρέους που και καλά δημιουργήθηκε 100% από τον Πατέρα και τον Βγενόπουλο και στέκουν εμπόδιο στον Βαρδινογιάννη να δώσει μια λύση όπως λένε οι δικοί του.



Απλά δεν θέλουν οι μεν και ίσως να μην μπορούν οι δε να δώσουν την λύση που περιμένει ο κόσμος ή έστω μια αχτίδα ελπίδας για το μέλλον, έστω αν και αυτό θα χρειαστεί πολύ δουλειά για να επαναφέρει την ομάδα σε κάποια από τα στάνταρ που ήταν ακόμη και τις εποχές που γκρίνιαζε ο κόσμος της. Με αυτή την προοπτική ίσως να αξίζει να κάνουν την προσπάθεια τους όλοι όσοι είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν και για διάφορους λόγους δεν εχουν εμπλακεί στην κόντρα Τζίγκερ – Βγενό, Γιαννακόπουλων – Πατέρα και σε κάθε πιθανή διακλάδωση όλων των παραπάνω, μήπως και φανεί λίγο φως στο τούνελ.



Χριστός ανέστη και χρόνια πολλά με υγεία πάνω από όλα.