Παπαδόπουλος: "Μοναδική επιλογή μας ήταν η νίκη"

Αναλυτικά τα όσα είπε στην επίσημη ιστοσελίδα της πράσινης ΚΑΕ:

Για τη συμμετοχή τους στο πρωτάθλημα της Δ’ ΕΣΚΑ: «Ολοκληρώσαμε την πορεία μας στο εφηβικό πρωτάθλημα, αλλά η ομάδα αγωνίζεται και στη Δ’ ΕΣΚΑ. Είμαστε πρώτοι και αήττητοι και ο στόχος μας είναι να ανέβουμε κατηγορία, ώστε του χρόνου να μπορούμε να δίνουμε πιο δυνατά παιχνίδια. Πιστεύω ότι η παρουσία μας και στα δύο πρωταθλήματα, αλλά και στο Κύπελλο ΕΣΚΑ μας βοήθησε πολύ, γιατί τα παιδιά πήραν πολλά παιχνίδια. Έχουμε δώσει 65 αγώνες μέχρι τώρα και αυτό φάνηκε στο παρκέ».

Για την εξαιρετική χημεία που υπάρχει στις τάξεις της ομάδας: «Η ομάδα «έδεσε» μέσα από τους αγώνες, γιατί τα παιδιά κέρδισαν πολλές εμπειρίες, είχαν παραστάσεις, ενώ σε κάποια παιχνίδια πήραν χρόνο συμμετοχής παίκτες που διαφορετικά μπορεί και να μην αγωνίζονταν. Όμως, με αυτόν τον τρόπο, πήραν χρόνο, κέρδισαν σε εμπειρία και τελικά βρήκαν και αυτοί το δρόμο τους αγωνιστικά και βοήθησαν όλη τη χρονιά. Πολύ σημαντικό ήταν όμως και το «δέσιμο» που είχαν τα παιδιά μεταξύ τους. Έβγαιναν μαζί, μιλούσαν μεταξύ τους πολύ, είχαν μια δυνατή σχέση, η οποία σαφώς και βοήθησε σημαντικά τελικά την ίδια την ομάδα».

Για το πρόγραμμα της τελικής φάσης του 39ου Πανελληνίου Πρωταθλήματος Εφήβων: «Όλοι έλεγαν ότι είχαμε το χειρότερο πρόγραμμα. Εγώ πιστεύω ότι δεν ήταν και τόσο κακό. Είχαμε τρία θεωρητικά πιο εύκολα παιχνίδια στην αρχή και πιστεύω ότι ήταν καλό, γιατί βρήκαμε τα πατήματά μας, γνωρίσαμε το γήπεδο και καταφέραμε να ρολάρουμε καλύτερα στη συνέχεια. Το μόνο δύσκολο ήταν ένα: ότι μετά τον αγώνα με τον Ίκαρο Καλλιθέας, που ήταν αργά, θα έπρεπε να ξαναπαίξουμε σε 12 ώρες με αντίπαλο τον Μαντουλίδη. Και ήταν όντως τα δύο πιο δυνατά παιχνίδια. Αυτό ήταν το μόνο δύσκολο, αλλά στην πράξη φάνηκε ότι το ξεπεράσαμε».

Για την ωριμότητα που δείχνει στους αγώνες του ο Παναθηναϊκός: «Εδώ και τρία χρόνια ο βασικός κορμός είναι ίδιος. Τα παιδιά είχαν πολύ καλές σχέσεις, γνωρίζονταν, και μια ομάδα «δεμένη» είναι δύσκολο να χάσει. Κάτι που το ξέρουμε πολύ καλά και από το ανδρικό. Γενικότερα, ως ομάδα είχαμε πολύ καλή νοοτροπία. Η συμπεριφορά των παιδιών ήταν άψογη σε βαθμό που κάποιες φορές με εξέπληξε ευχάριστα ακόμη κι εμένα σε κάποιες λεπτομέρειες. Ό,τι λέγαμε, ό,τι είχαμε συμφωνήσει για το ημερήσιο πρόγραμμα το τηρούσαν όλα τα παιδιά κατά γράμμα.

Είχαμε προετοιμαστεί πολύ καλά για αυτά τα παιχνίδια, είχαμε προετοιμαστεί και πνευματικά. Ήταν κάτι που φάνηκε και στην πιο δύσκολη αναμέτρηση του τουρνουά με τον Ίκαρο Καλλιθέας. Νικήσαμε, γιατί ήμασταν 40 λεπτά συγκεντρωμένοι. Για αυτό νικήσαμε. Είχαμε φτιάξει ένα πλάνο που θα ακολουθήσαμε και τα παιδιά το ακολούθησαν για 40 λεπτά. Άσχετα αν μας έφτασαν, άσχετα αν καταφέρναμε να ξαναπάρουμε τη διαφορά, μείναμε στο πλάνο που είχαμε: να περιορίσουμε τον αιφνιδιασμό τους και να «χτυπήσουμε» κοντά στο καλάθι».

Για την παρουσία δύο παικτών από το ανδρικό: «Σίγουρα, έπαιξε ρόλο σημαντικό. Ο Φώτης Ζούμπος, ενώ πολλές φορές δεν ήταν ο πρώτος σκόρερ, έκανε πάρα πολλά πράγματα μέσα στο γήπεδο. Πήγε στα ριμπάουντ, έπαιξε άμυνα, ήταν εκεί για τους συμπαίκτες του, έδωσε πάσες… Για παράδειγμα, στον αγώνα με τον Μαντουλίδη επιθετικά δεν πήρε προσπάθειες. Είχε όμως έναν ηγετικό χαρακτήρα, ήταν εκεί για τους συμπαίκτες του και αυτό είναι κάτι στο οποίο τον έχει βοηθήσει πάρα πολύ η εμπειρία από το αντρικό.

Ο Γιάννης Καραμαλέγκος ήταν ο αθόρυβος. Αυτός ήταν το «κλειδί» για πολλές νίκες φέτος, αλλά το έκανε τελείως αθόρυβα. Μπορεί κάποιος που δεν γνωρίζει μπάσκετ να μην καταλάβει την προσφορά του σε αυτή την ομάδα. Κρατούσε ήρεμη την ομάδα, οργάνωνε, είχε 9-10 ασίστ σε κάθε παιχνίδι και είναι κρίμα που δεν φαίνεται αυτό. Ήταν φανερό ότι έχει την εμπειρία από το ανδρικό τμήμα και διαφορετικές παραστάσεις. Γενικότερα, ακόμη και τα παιδιά που ήταν μόνο στην προετοιμασία με την ανδρική ομάδα είχαν πιο πολλές εικόνες και αυτό φάνηκε. Μετράει πολύ!».

Για το μότο τους («Only one choice!»): «Είναι ένα μότο που το έλεγαν μεταξύ τους από πέρυσι τα παιδιά. Φέτος το έλεγαν συνέχεια. Πριν μπουν σε έναν αγώνα έλεγαν «παιδιά, υπάρχει μόνο μία επιλογή: η νίκη». Και τώρα στα πέντε παιχνίδια το έλεγαν συνέχεια. Στο τελευταίο παιχνίδι τούς μίλησα πριν από την έναρξη, τους είπα ότι καταλαβαίνω ότι είναι κουρασμένοι και τους ζήτησα να προσπαθήσουν όσο μπορούν για τη νίκη. Και γύρισαν ο Ζούμπος και ο Δρακόπουλος, με κοίταξαν και μου είπαν με το πιο φυσικό τρόπο: «Θέλουμε δεν θέλουμε, υπάρχει μία επιλογή: η νίκη. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς»… Τη συνέχεια την ξέρετε».